Wybór przedszkola nie zawsze jest zadaniem łatwym, a to za sprawą bogactwa ofert, jakimi kuszą instytucje wczesnej edukacji. Choć najbardziej powszechne są przedszkola państwowe - jest ich najwięcej, zazwyczaj są najmniej kosztowne, a swoim poziomem i ofertą nie odstają od przedszkoli prywatnych, to na rynku dużą popularnością cieszą się przedszkola niepubliczne – prywatne i społeczne. Są one droższe, za to otwarte na sugestie rodziców dotyczące traktowania ich dziecka, często są też profilowane: artystyczne, językowe, sportowe, ekologiczne, Steinerowskie, Montessori, wyznaniowe czy narodowe. Wybór należy do rodzica – a zależy od zasobności portfela oraz od tego, jakie umiejętności chce rozwijać u swojego dziecka.
1. Przedszkola integracyjne - na ogół przedszkola publiczne realizujące programy autorskie. Grupy w nim są nieliczne - 15-20 osobowe, a w każdej z nich jest kilkoro niepełnosprawnych dzieciaków. Taką grupą dodatkowo opiekuje się pedagog specjalny, zatrudnieni są też specjaliści: rehabilitanci, logopedzi, psychologowie, fizykoterapeuci czy oligofrenopedagodzy. Zajęcia, w których uczestniczą wszystkie dzieci – zdrowe i niepełnosprawne – uczą tolerancji, szacunku i akceptacji dla inności. Dzieci niepełnosprawne (np. poruszające się samodzielnie dzieci z porażeniem mózgowym czy w lekkim stopniu upośledzone umysłowo), poprzez kontakty ze zdrowymi kolegami mają szansę na rozwój – stymulowany jest ich rozwój fizyczny i intelektualny, a one same mobilizują do poprawnej wymowy i uczą zachowań społecznych
2. Przedszkola steinerowskie inaczej waldorfskie – (nazwa pochodzi od niemieckiej miejscowości, gdzie pierwszą tego typu szkołę założył Rudolf Steiner, twórca filozofii zwanej antropozofią (mądrością człowieka). W jego pedagogice uważa się, że w pierwszych siedmiu latach życia dziecko przede wszystkim rozwija się fizycznie, uczy się naśladując i powtarzając to, co funkcjonuje w świecie. System stawia na twórcze myślenie, miejsce zabawek zajmują patyczki, kasztany, drewienka – sporo tu zabawy, malowania i zajęć artystycznych. Kładzie się nacisk na kontakt z przyrodą i zabawy oparte na grze wyobraźni. Nie ma zajęć typu nauka angielskiego – jako, że przeciąża to dziecko w sferze intelektualnej, zaburzając rozwój fizyczny i emocjonalny. Dzieci nie są podzielone na grupy wiekowe, są chronione przed wpływem zdobyczy cywilizacji takimi jak telewizja, komputer czy zabawka typu Barbie czy Spiderman.
3. Przedszkole Montessori - przedszkola montessoriańskie stworzyła na początku XX wieku Maria Montessori, opierając swe placówki na spójnym systemie pedagogicznym i filozoficznym (przedszkole wychowuje w duchu chrześcijańskim). W przedszkolach kładzie się nacisk na indywidualizm dziecka – pracuje ono we własnym tempie, samo wybiera czas i formę pracy, a nauczyciel ma za zadanie jedynie stwarzać mu warunki do samodzielnych zadań. Wykorzystuje się wrodzoną ciekawość dziecka i naturalny sposób przyswajania wiedzy – nauczając poprzez doświadczenie i działanie. Dużą wagę przywiązuje się do umiejętnego korzystania z wolności, przestrzegania zasad życia społecznego - dzieci przez kilka godzin dziennie bawią się samodzielnie specjalne opracowanymi zestawami przedmiotów do zabawy jak ramki do zapinania guzików, specjalne sznurówki, kolorowe wody w dzbanuszkach do przelewania. W ten sposób poprzez zabawę uczą się – nie tylko codziennych czynności. Grupy są wiekowo mieszane – młodsze dzieci poprzez naśladują zachowania starszych (przez co szybciej się rozwijają), starszaki z kolei uczą się odpowiedzialności. Zwraca się tu uwagę na naukę czytania, pisania, są wprowadzane podstawy matematyki
4. Przedszkola artystyczne – mają za zadanie rozbudzanie w dzieciach piękna i estetyki oraz odkrywanie młodych talentów. Przedszkolaki uczą się wrażliwości na sztukę, poznają różne twórcze techniki oraz - na swoim poziomie - dziedzictwo kulturowe. Zajęcia plastyczne, taneczne czy teatralne rozwijają talenty i w ciekawy sposób wypełniają czas, uczą wyrażania własnych uczuć językiem sztuki i … oswajają z publicznością.
5. Przedszkola ekologiczne – poprzez kontakt dziecka z naturą (imprezy plenerowe, wycieczki), zdrową dietę, wpajanie nawyków zdrowego trybu życia - przedszkola skupiają się na rozwoju wrażliwości ekologicznej dzieci i poczucia odpowiedzialności za stan środowiska przyrodniczego na Ziemi. Dzieci zgłębiają, jakie znaczenie mają dla ludzi lasy i dzikie zwierzęta, uczą się jak i po co segregować odpady, w jaki sposób oszczędzać wodę i energię oraz dlaczego trzeba dbać o przyrodę. Obchodzą święto lasu, święto ziemi i sprzątają świat - opiekują się przedszkolnymi zwierzakami, pielęgnują roślinki oraz uprawiają ogródki.
6. Przedszkola językowe - francuskie, angielskie czy niemieckie wykorzystują dziecięcą otwartość na naukę języków obcych i naturalną chłonność umysłu. Dzieci mają codzienny kontakt z językiem obcym- grupą zajmują się dwie osoby (z których jedna mówi wyłącznie w obcym języku), przez co szybko i bez wysiłku, w zwyczajnych sytuacjach uczą się rozumienia obcego języka. Nauczyciel-lektor prowadzi różne zajęcia i zabawy, dzięki czemu dzieci bezwiednie zapamiętują nowe słowa i przyjmują zasłyszane konstrukcje. Program nauczania języka obcego jest spójny z programem nauczania po polsku - dzieci poznają te same zagadnienia w obu językach jednocześnie. Pod opieką specjalistów maluch poznaje obcą mowę nie jako sztuczny twór, lecz coś żywego i naturalnego. Do przedszkoli językowych zapisywane są dzieci obcojęzyczne, których obecność uczy tolerancji dla innych ras i kultur.
7. Przedszkola dla dzieci z problemami zdrowotnymi:
1) Dzieci z wadami wzroku - placówki te są wyposażone w specjalistyczny sprzęt do rehabilitacji wzroku. Mały pacjent na co dzień jest pod opieką specjalistów - okulisty, neurologa, psychologa czy ortopedy. I jeśli musi, to ćwiczy wzrok w przedszkolu.
2) Przedszkola dla dzieci na specjalnej diecie – dla smyków z celiakią, alergią, cukrzycą lub wegetarian - powstały placówki, w których uwzględnia się jego potrzeby dietetyczne.
8. Przedszkola wyznaniowe - w Polsce najczęściej katolickie, prowadzone przez siostry zakonne lub stowarzyszenia katolickie. Zwraca się w nich uwagę na pogłębianie wiary maluchów i edukację religijną - dzieci są wychowywane w duchu wiary i poszanowania tradycji. Modlą się przed posiłkiem, regularnie mają lekcje religii. W święta spotykają się w kościele lub kaplicy na mszy dla przedszkolaków i ich rodzin. W Polsce są także przedszkola innych wyznań, m.in.: ewangelicko-augsburskie, prawosławne, wyznania mojżeszowego.
9. Przedszkola sportowe – ich program jest wyrazem nie tylko troski o rozwój ogólny przedszkolaków - prowadzone są tu zajęcia stymulujące naturalną aktywność fizyczną dzieci. Placówki takie kładą nacisk na zabawy i gry ruchowe, maluchy chodzą często na wycieczki oraz uczą się np. jeździć konno, pływać czy grać w tenisa. Dzięki ćwiczeniom fizycznym dzieci prawidłowo się rozwijają, miło spędzają czas i uczą się zdrowej rywalizacji oraz systematycznego dążenia do celu.
10. Przedszkola mniejszościowe i narodowe - w przedszkolach tych przedszkolaki poznają kulturę i język swych przodków. Tam, gdzie mieszka wielu przedstawicieli mniejszości narodowych, istnieją przedszkola dwujęzyczne: w Białymstoku – białoruskie, w Puńsku – litewskie, w Przemyślu – ukraińskie.
Monika Zalewska -Biełło
(gości: 871, użytkowników: 376)