Kontakty społeczne z dorosłymi

w związku z tym, iż dzieci mają zdolność "odczytywania" treści emocjonalnej i poddają się nastrojom sugerowanym przez postępowanie dorosłych, ważne jest by sam dorosły przekazywał dziecku pozytywne uczucia.

Akceptacja dziecka

przez inne osoby - nie wyklucza to jednak konfliktów i zderzeń oczekiwań i dążeń jakie powstają między dorosłymi a dziećmi.

Radość

przeżycie emocjonalne o charakterze doznawania ogólnym i nie zróżnicowanym: dzieci w tym okresie mają duże poczucie humoru, radość dziecku mogą sprawiać sytuacje ryzykowne (w sensie psychicznych i fizycznych możliwości dziecka) oraz sytuacje trudne, w których osiągnięcie celu nie jest pewne. Wiąże się to z napięciem i podnieceniem, które dla dziecka mogą mieć zabarwienie przyjemne np. wystawianie na próbę cierpliwości rodziców, rówieśników przekomarzając się z nimi itp.;

Aktywność poznawcza dziecka

zaspokajanie swojej ciekawości: ciekawość budzi wszystko co nowe, każda zmiana, która nie wywołuje strachu (z tym, że teraz coraz rzadziej nowości są przyczyną przerażenia); zainteresowanie budową własnego ciała;

Środowisko rodzinne i przedszkolne

jako miejsce kształtowania się uczuć moralno-społecznych - na podstawie obserwacji postępowania osób z otoczenia tworzą się wzorce poprawnego i niepoprawnego postępowania dziecka wobec ludzi oraz innych wartości moralno-społecznych.
Instrukcje otrzymywane wskazujące na to jak dziecko ma się zachować w określonych sytuacjach życiowych by u innych osób wywołać radość, zadowolenie jak również tym samym by dziecko doznawało analogicznych pozytywnych emocji - takie wskazówki w wieku przedszkolnym są częściowo "uwewnętrzniane" (interioryzowane): przyjmowane za własne.

Innym źródłem uczuć moralno-społecznych jest proces identyfikacji z niektórymi osobami odgrywającymi u dziecka rolę autorytetu wychowawczego, jak również uświadamianie samych treści norm etycznych oraz skutków ich realizacji w miarę możliwości dostosowane do poziomu intelektualnego dziecka.