Takie dzieci dłużej niż inne potrzebują uważnej obecności bliskiej im osoby, jako towarzyszki w codziennych i nawet drobnych sprawach.Potrzebna jest kontrola i nadzór nad dostarczaniem dzieciom bodźców.

Co jest ważne:

unikanie tłumów, supermarketów (to nawet ulaga dla kieszeni i często uniknięcie niezłego wybuchu malca), masowych imprez, koncertów  czyli ogólnie kontrola dopływających bodźców,

nie wskazane jest sadzanie dziecka przed telewizorem, na długi czas

stały i uregulowany tryb życia, jasno wyznaczone i czytelne reguły życia domowego, (daje oparcie, poczucie bezpieczeństawa, spokoju, stabilizacji),

dawkowanie wrażeń w ciągu dnia - jak rano spacer i wesołe miasteczko, to po południu raczej nie zapraszać gości,

uważne obserwowanie dziecka żeby móc wkroczyć do akcji nie dopuszczając do ataku płaczu, czy furii - a jeśli już on nastąpił - spokojnie opuścić nieprzyjazne miejsce (czasem nawet warto przed końcem opuścić jakieś np. przyjęcie rodzinne - niech dziecko zapamięta przyjemne emocje, doświadczenia - a nie moment utraty kontroli nad sobą).

Dziecko szczególnie nadwrażliwe w "0" i w szkole:

trudniej sie koncentruje (co może kończyć się przypisywaniem różnych dysfunkcji np. dysleksji)

uzdolnione werbalnie ładnie i barwnie opowiada, trudniej mu ogarnąć całość - lepiej pracuje na szczegółach,

może cierpieć na bóle brzucha i głowy z powodu napięcia emocjonalnego,

gorzej radzi sobie w sytuacjach stresowych i trudnych.

Niestety dzieci nadwrażliwe bardziej niż inne narażone są na różne niepowodzenia i negatywne przeżycia - więc łatwiej u nich o nabawienie
się skłonności nerwicowych, dlatego ważne żeby dostawało od swoich bliskich dużo uwagi i wsparcia.
Agnieszka Musiał